ვლადიმერ ნორაკიძე

ვლადიმერ ნორაკიძე დიმიტრი უზნაძის სამეცნიერო სკოლის წარმომადგენელი იყო. მას აინტერესებდა პიროვნების ხასიათი და ტემპერამენტი — რატომ მოქმედებენ ადამიანები ერთსა და იმავე ვითარებაში სხვადასხვაგვარად. სპორტი ამ კითხვის შესასწავლად განსაკუთრებით საინტერესო გარემოს აძლევდა: ერთ შეჯიბრებაში მონაწილე სპორტსმენები ერთი წესებით ასპარეზობენ, მაგრამ დაძაბულობას, შეცდომასა და მარცხს თითოეული თავისებურად ხვდება.

1957 წელს ნორაკიძემ გამოაქვეყნა „სპორტის ფსიქოლოგიის ძირითადი პრობლემები“, 1959 წელს კი — წიგნი „სპორტის ზოგადი ფსიქოლოგია“. ამ ნაშრომებით ქართველ სტუდენტებსა და მწვრთნელებს მშობლიურ ენაზე შეეძლოთ გაცნობოდნენ სპორტში ყურადღების, მოძრაობის დაუფლებისა და ნებისყოფის საკითხებს. ნორაკიძის ხელმძღვანელობით 1971 წელს საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა გივი სამსონაძემ, რომელიც შემდგომ საბჭოთა ოლიმპიურ გუნდებთან მუშაობდა.

ნორაკიძემ თავადაც იმუშავა მაღალი დონის გუნდთან. ნოდარ ახალკაცის თხოვნით თბილისის „დინამოსთან“ შექმნილ ფსიქოლოგთა ჯგუფს სწორედ ის ხელმძღვანელობდა. გივი დვალის მოგონებით, ჯგუფი თითოეული მოთამაშის თავისებურებებს შეისწავლიდა და მწვრთნელს კონკრეტულ რჩევებს აძლევდა. ნორაკიძის მოღვაწეობაში ამგვარად ერთმანეთს დაუკავშირდა სამი საქმე — კვლევა, ახალი თაობის მომზადება და ფეხბურთელებთან უშუალო მუშაობა.